Gedachte van de week Gedachte van de week

28-6-2022

Mooi groen is niet lelijk

Kleuren spelen een belangrijke rol in ons leven en hebben vaak meer betekenis dan je op het eerste oog zou denken. Dat ontdekken we al vroeg in ons leven. Als klein kind kun je al vol verwondering naar een regenboog kijken. Alle kleuren van de regenboog zijn prachtig en met elkaar vormen ze een betoverend palet, een teken van hoop en van diversiteit. Deze week lichten we de kleur groen er uit.

Groen zou je ook wel de basiskleur kunnen noemen van alles wat groeit. En ook in onze kerken is groen door het jaar heen een soort basiskleur. Het herinnert ons als mensen er aan dat we onderdeel zijn van de schepping als geheel en van de aarde die ons als paradijselijke tuin en als “place to be” is geschonken, die aan onze zorg is toevertrouwd en die we -liefst mooier en beter- weer hebben door te geven aan allen die na ons komen. In zijn encycliek Laudato Si’ roept paus Franciscus ‘alle mensen van goede wil’ op om met respect om te gaan met de aarde én met de armen. De ommekeer waartoe de paus oproept is ingrijpend: economie, politiek, maatschappij en ook de kerk moeten in zijn ogen gericht zijn op het behoud van de schepping, op het verbeteren van de levensomstandigheden van de zwaksten en op het welzijn van de generaties die na ons komen. Een grote en ingewikkelde opgave, die ons allemaal raakt.

Als (kleine) kerken hier in onze dorpen hebben we geen pasklare antwoorden en oplossingen. Maar we kunnen wel op bescheiden wijze proberen om bijvoorbeeld als ‘groene kerk’ kleur te bekennen. En daarnaast kunnen we wellicht ook het goede en noodzakelijke gesprek bevorderen tussen de verschillende partijen en belangen, die nu vaak tegenover elkaar staan en waar het gif van de polarisatie levensgroot op de loer ligt. Hopelijk draagt het bij aan het besef dat we alleen door samenwerking, door verbinding, door begrip en door oprecht respect voor de ander tot daadwerkelijke en toekomstvaste  oplossingen kunnen komen. Oplossingen waarbij natuur en landbouw niet langer tegenover elkaar staan, maar elkaar omarmen. Onze wereld wordt dan als een boom, geplant aan het water, zijn wortels reiken tot in de rivier. Hij merkt de komst van de hitte niet op, zijn bladeren blijven altijd groen. Tijden van droogte deren hem niet, steeds weer draagt hij vrucht (Jeremia 17: 7-8).
Hoe mooi zou dat zijn!

 

terug